Works of Art

Πάντα με μάγευε η ιδέα της γυναίκας που είναι γοητευτική χωρίς να προσπαθεί, επικίνδυνη χωρίς να απειλεί, ήρεμη αλλά ποτέ αδύναμη.
Δεν είναι απλώς μούσα· είναι η δύναμη που γεννά τον μύθο.
Σαγηνεύει, καθοδηγεί, κυριαρχεί. Και δεν απολογείται γι’ αυτό.

Δεν κάθεται πάνω στα ερείπια· κάθεται πάνω στον χρόνο.
Το σώμα της ζεσταίνεται από τον ίδιο ήλιο που χάιδεψε μάρμαρα, θάλασσες και σιωπηλές πολιτείες.
Σάρκα και πέτρα, λουλούδια και κίονες, όλα ενωμένα σε μια ανάμνηση που δεν σβήνει.

Κάτω από το σεληνόφως, η λογική υποχωρεί και ο μύθος ανασαίνει.
Σώματα, σκιές και αρχαίες μορφές μπλέκονται σε μια τελετή χωρίς θεατές.
Είναι μνήμη αρχέγονη.
Εκεί όπου ο άνθρωπος αγγίζει το ένστικτο, και το δάσος θυμάται τα ονόματά μας.

Πάνω από τον ναό, ο ουρανός ανοίγει και η γνώση αποκτά μορφή.
Η πόλη δεν ήταν μόνο πέτρα και κίονες , ήταν ιδέα, πίστη, φως που διεκδικούσε τον ουρανό.

Εδώ, ο πολιτισμός δεν κοιτά προς τα πίσω.
Ανατέλλει ξανά.

Η θηλυκότητα εδώ δεν είναι πρόκληση· είναι πειθαρχία, ένταση, ποίηση σε τροχιά.

Και για μια στιγμή, η βαρύτητα ξεχνά να την κρατήσει.

Ο κεραυνός δεν είναι όπλο,  είναι νόμος.
Και ο νόμος, όταν γεννιέται από θεϊκή βούληση, δεν ζητά έγκριση.

Η εξουσία εδώ δεν επιβάλλεται.
Απλώς υπάρχει.